Grudnia 29th, 2018

Pod koniec długiego roku nasza druga trasa warsztatowa dobiegła końca! W ciągu trzech miesięcy przeszliśmy z Albuquerque do San Diego, następnie na północ w kierunku Seattle i przez środkowy zachód do Wisconsin, zatrzymując w sumie 21.

Sieć MADR istnieje tylko w pobliżu kilka lati koncentruje się głównie na wspieraniu działań reagujących na huragany na wschodzie i wybrzeżu zatoki. Podróżując na zachód, chcieliśmy zrozumieć wyjątkowe katastrofy, przed którymi stoją społeczności, wnioski, których się już nauczyły, oraz zbadać, w jaki sposób oddolna sieć może przenosić zasoby, informacje i historie w tak zwanych Stanach Zjednoczonych

Kiedy dochodzi do nieszczęścia, ludzie często pytają, dlaczego Czerwony Krzyż nie pomógł, pozostawiając im wsparcie dla najbliższych. Mówimy, że prawdziwymi pierwszymi osobami udzielającymi pomocy nie są ratownicy medyczni ani strażacy - i na pewno nie są to policja. Są to ludzie, którzy mają bezpośredni wpływ na ziemię. Podczas trasy kładziemy nacisk na współpracę i samostanowienie, a nie na czekanie na pomoc z góry. Jeśli za nami tęsknisz, zaplanuj szkolenie w swoim rodzinnym mieście lub po prostu przejrzyj nasze materiały, pobierz i udostępnij pierwszy szkic naszej ewolucji zestaw narzędzi ułatwiających. Bardzo chcielibyśmy poznać opinie!

Nasze warsztaty rozpoczęły się od uznania katastrof za coś więcej niż ostre katastrofy chaosu klimatycznego lub nagłego pęknięcia infrastruktury. Codziennie żyjemy w katastrofach kolonizacji i kapitalizmu, i to na te katastrofy systemowe, na które odpowiadamy po tym, jak żar ostygnie lub gdy wody staną się czyste. Naturalne cykle ziemskie nie stanowią problemu. Katastrofa jest sposobem, w jaki instytucje wykorzystują i tworzą nierówności. Jest to struktura władzy, która utrzymuje monopol na pomoc, ale nie chce rozdzielić jej wśród najbardziej potrzebujących.

Definiując w ten sposób „katastrofę”, zarzuciliśmy szeroką sieć, spotkaliśmy się ze społecznościami o różnych poziomach przygotowania i przeprowadziliśmy burzę mózgów logistycznego podejścia międzysektorowego do organizacji, która uczy się z przeszłości i tworzy programy przetrwania na przyszłość. Spędziliśmy dużo czasu z naszymi nowymi przyjaciółmi, dyskutując o nadziejach i obawach, zbiorowej pracy w żałobie oraz o tym, jak konieczne jest posuwanie się naprzód z prędkością zaufania - aby stworzyć wspólną troskę, a nie kulturę wypalenia. Wspólnym tematem, który podzieliliśmy, było to, że „śmiałość to nasza zdolność”.


Nieustannie doskonaliliśmy treść i narrację naszych lekcji, aby wywoływać więcej magii w naszych rozmowach. Nasz intymny zespół wspierał się nawzajem w podejmowaniu szybkich decyzji, logowaniu działek, tworzeniu postów na Instagramie, jeżdżeniu na odległość i zarządzaniu funduszami, a jednocześnie zapewniał sobie konstruktywne informacje zwrotne i od czasu do czasu zatrzymywał się w naturze.

Ta praca jest ciężka, ale dołączyliśmy do trasy z całego serca i, gdy przejechaliśmy kilka kilometrów 5,000, zostały uzupełnione z wielką troską i inspiracją przez osoby, które zaprosiły nas do swoich społeczności.

Rozumiemy, że każdy, niezależnie od tego, jak bogaci, rasistowscy lub kapitalistyczni są, może ćwiczyć wzajemną pomoc w swoim codziennym życiu. Jednak to kapitalistyczne, patriarchalne, kolonialne kultury rozwarstwiają opiekę. Prawicowe bojówki mają własną formę wzajemnej pomocy w odpowiedzi na kryzys. Oczywiście demografia, której udzielają wsparcia, jest rażąco wąska, a ich celem jest zdobycie władzy w większej białej społeczności.

W Grants Pass, OR, Strażnicy Przysięgi gotowali dla strażaków i organizowali ewakuacje dla białych mieszkańców klasy średniej i ich zwierząt. Wraz z orędownikami stanu Jefferson skorzystali z dobrej woli społeczeństwa, by zdobyć więcej miejsc władzy na poziomie miasta i powiatu, i wprowadzają prawo antyimigranckie, rasistowskie i klasyczne. Podobnie, ludzie z MADR reagujący na huragan Michael mieli do czynienia z obecnością League of the South w panhandle.

Wspólnie wszyscy jesteśmy świadkami kryzysu gentryfikacji, braku niedrogich mieszkań, zanikającej infrastruktury publicznej, rosnącego białego ruchu supremacji i coraz bardziej toksycznego środowiska. Wielu z nas było świadkami tego, że państwo nie zareagowało w następstwie ostrych katastrof, a wielu z nas szuka sposobów na podjęcie bezpośrednich działań.

Wzdłuż zachodniego wybrzeża ludzie dyskutują o braku instytucjonalnego przygotowania do następnego wielkiego trzęsienia ziemi wzdłuż uskoków San Andreas lub Cascadia. Podczas gdy tsunami po trzęsieniu ziemi przyczyniłoby się do kryzysu, brak odpowiedniej infrastruktury na biednych obszarach i minimalne plany ewakuacji ludności niepełnosprawnej i seniorów również zaostrzą ten rodzaj katastrofy.

Pomimo tak zniechęcającego krajobrazu znaleźliśmy ludzi przygotowujących swoje społeczności do reagowania na ostre katastrofy, jednocześnie organizując wysiłki wzajemnej pomocy, które mają na celu wspólne zajęcie się także trwającymi. Po zakończeniu naszej wycieczki niektóre społeczności spotykają się na temat gotowości do korzystania z wcześniejszych szkoleń, dzielenia się zasobami i relacji solidarności przed kryzysem. Folx, którego spotkaliśmy w Chico w Kalifornii, zaczęli organizować się pod nazwą North Valley Mutual Aid i rozwiązują problemy związane z natychmiastową reakcją i długoterminowym planowaniem, gdy dym usuwa się z najbardziej niszczycielskiego pożaru w historii stanu.

Z wielu punktów wygląda na to, że tracimy grunt. Powiedziano nam, że jest za późno; że ludzkość została zapomniana. Oglądamy ciemne chmury nad społecznościami. Ale podczas trasy spotkaliśmy się z niezliczonymi organizatorami, którzy idą naprzód, aby spotkać się z jasnymi alternatywami, które sobie wymyślili. Jedną z najlepszych części trasy było usłyszenie, jak ludzie wyrażają wdzięczność za możliwość, że nasze przystanki otworzyły się, aby spotkać się z ludźmi z ich regionów i mieć trochę miejsca dla siebie, aby porozmawiać o koszmarach, które utrzymują ich w nocy, i marzeniach, które utrzymują idą.

Sieć MADR przeprowadza kilka celowych rozmów, zanim będziemy mogli omówić przyszłe warsztaty. Siedzimy nad kilkoma ważnymi pytaniami i zostaliśmy upokorzeni przez przemyślane opinie na temat naszych treści, zasięgu i dostępności. Teraz poświęcamy czas na zastanowienie się, jak dobrze przyjść, w odpowiedzi na kryzys i na trasę koncertową.

Koncentrujemy się na tym, jak najlepiej podejmować wspólne decyzje, co to znaczy podnosić najbardziej marginalizowane głosy i jak ludzie spoza często białej, anarchistycznej grupy demograficznej mogą być upoważnieni do prowadzenia szkoleń w swoich społecznościach. W międzyczasie chcemy wspierać ludzi w nawiązywaniu kontaktów i rozwijaniu społeczności.

Jesteśmy niezmiernie wdzięczni za tych, którzy nas przyjęli, troszczyli się o nas i ufali nam, że zajmujemy trochę miejsca w ich społecznościach, i naprawdę jesteśmy tak bardzo zainspirowani pracą, którą widzimy podczas folxu. Ludzie się organizują i, jako sieć, mamy nadzieję, że te projekty i historie będą realizowane razem.

Sprawdzaj aktualizacje, odwiedzając naszą stronę internetową, aby dołączyć lista dyskusyjnalub śledząc nas na Instagram, Facebooklub Twitter.

W miłości i świetle

Załoga Fall Tour MADR